bialik - REYSHIS DOVOR
Shared via AddThis
Friday, June 26, 2009
Friday, June 12, 2009
Sunday, May 31, 2009
פון וואס, פון וואס
אזוי פארעקשנט
עס שווייגט
דער בוים,
דער אלטער מקשן?
בלויז קוים א שארך
מיט צווייגן. קוים
א וואונק, א האלבן
מיט דער קרוין.
אזוי פיל לעבנס
אפגעשוויגן
און מיט זיין שווייגן
מאנט ער פארט
מע זאל דערקלערן,
ווערן קליגער
פארוואס ר'טוט שטייגן
אויף איין ארט.
און ס'דאכט, אז ער נאר
קאן די תשובה,
מיט וועלכער מענטשן
הייצן הרובעס.
דערפאר, דערפאר
אזוי פארמשכונט
עס שווייגט
דער בוים,
דער אלטער עקשן.
י
ניט סע בענקט זיך,
ניט סע האסט זיך,
וויגלאנד -- צעראבירט, פארסטרויעט,
היימלאנד, היימלאנד -- ווייט און נאענט,
טראגסטו ווארצלען
טיף אין הארצן.
קיין פארביטערטקייט ניט נויעט,
בלויז דער אייביק
שארפער ווייטיק
איבער ברעקעלעך און חורבות
שניידט זיך איין מיט ליכט
מיט שווארצן,
נאר דער שמייכל דויערט, דויערט
איבער וויגלאנד'ס שטאלצע קורוועס,
איבער היימלאנד'ס קלוגע שוטים,
אויף די שליאכן שטארק פארקויטיקט
קרומער שמייכל -- גלייכער שכל
פול מיט מיטלייד
טרויערט.
י
Friday, May 08, 2009
דו קוקסט אַרויס אין דרויסן
און זעסט אַ פייג
און זעסט ווי ביימער גרויסע
בילדן אַ שטייג
פאַר זיך אַליין און אפשר
פאַר דיר אַליין
וואו קיינער זאׇל ניט הערן
דיין שטיל געוויין
ווייל אַלץ און אַלע לויפן
אַוועק פון שטייג
בעת מיטן בליק דו קלעטערסט
פון צווייג צו צווייג
און קיינער קער ניט וויסן
פון דיין באַגער
אַז אין דיין שטאַם זאׇל פליסן
אַ נייער שער
אַז אויך די ביימער זאׇלן
אַ טענצל גיין
איבער די בערג און טאׇלן
און שטיין און ביין
קוים רירן זיך די גרויסע
מיט קרוין, מיט צווייג
דו קוקסט אַרויס אין דרויסן
און זעסט אַ פייג
Subscribe to:
Posts (Atom)