Saturday, August 20, 2016


ווידער פארציט
דער מקונן
זיין דוינע
אומעטיק ברעכיק
און
ברכהדיק מיד
שמיעה
לראיה
איז טאקע ניט דומה
איז קוק איך
און הארך איך
ווי ער זינגט זיין ליד

ס'האט זיך אויסגעלאזט א בוידעם

Write a comment...
ס'האט זיך אויסגעלאזט א בוידעם
סיי בשגגה, סיי ביודעים
און די וועלט מיט אירע וועלטלעך
האט גענומען זיך צו שעלטן
זיך צעווערטלט מלא חימה
און געביטן גלייך די טעמע
און די איבעריקע לייטלעך
האבן אלץ געשוויגן דייטלעך
זיך געהאלטן ביי די זייטלעך
און געפאטשט זיך אין די בייכלעך
איינער בלויז, א כניאק מסתמא,
האט געכניקעט: "מאמע, מאמע,
ס'איז דאך קלאר געווען מקודם,
אז ס'עט זיך אויסלאזן א בוידעם!"

דער לעצטער טאג אין ווילנע


דער לעצטער טאג אין ווילנע
איז ביז ווייטיק קורץ
נאר אויך דער ווייטיק וועט
מיט יארן ווערן לינדער
און דו, געבאלעוועטער פוריץ,
וועסט אדורך
פון פיין צו שיין
דעם לאנגן וועג, דעם ווילדן
און וועסט א זאג טאן:
ווילנע, כ'בענק נאך דיר אזוי,
נאך דיר אזא, ווי ביסט אמאל געוועזן,
אמאל, אמאל ווען איך אליין
נאך גארניט ניט געווען.
און איצטערט -- שימלסטו אין שטויב
און איך, א גרוי-באבארדעט וועזן,
זאפ איין נאך מערער פארן אפשייד
דיין אומגעהייער אש און גרוי
און ווינטש דיר אלץ דאס בעסטע
ווערן זאלסט גענעזן.

קיין עין-הרע

כ'בין קיין-עין-הרע
א פאעט א מינארער
כ'רייס ניט איין קיין וועלטן
קער ניט איבער קיין בערג
וויל דעם תהום ניט שעלטן
אנקלויף ניט פון געלט...
מערניט כ'טו שלייפן
די ווינקעלעך שטייפע
פון די ווינציקע ווערק
וואס קומען צו גאסט
ניט זעלטן צעהעלט
און בעטן זיך שטיל
ווי פאר זיי פאסט
איך זאל זיי פארשרייבן
דורכזיפן, איבערקלייבן
און ווארפן צוריק אויפן דיל
וואו כ'האב זיי, במחילה,
געפונען מלכתחילה...
א פאעט א פראסטער
ווי אן אלטער טאסטער
וואס זיין געזאנג מינארער
פארזיווגט דעם יצר טוב,
דעם לעצטגילטיקן אין-סוף,
מיט גוטמוטיקער לשון הרע.