– עלאברעק: באָריס קאַרלאָוו / לידער boris karloff / yiddish poems

אַ ווינטל
אַ שאָרכעניש
אַ פריש דערקוויקעניש

ווייעט פּלוצים אַריין
און ווערט גלייך ווי נעלם

און דו מעשה־כעלעם
זינקסט אין דערקענטעניש
פון נעכטיקער זוכעניש

נאָכן פּינטל
וואָס חתמעט דעם פינקל
פונעם ווינטל --

נאָך לאַנג־לאַנגער וואַרטעניש --
אַ קורצע באַגעגניש

א גוט יאָג!

October 7 at 2:04amBloomington

אַן אַלטער יאָג
נאָך זיין געיעג
נאָך רו
האָט מיר אַמאָל
געוואָרנט:

הער מיך אויסעט,
דו,
באַדאַרפסט זיך לערנען
ווייניקער זיך קאָכן
אַניט -- דיין וועלט,
דיין טרוים
מיט טראַסק
ווערן צעבראָכן.

דו, לערן זיך
פון מיר און קוק --
ווי כ׳שוועב אַוועק
פון דאַנען,
פריש און קלוג,
אויף שלווהדיקע
פליגל
פון נירוואַנע.

געזאָגט דאָס אַלץ
און שטיל אַוועק,
אַוועקגעשוואומען
אינדערלופטן
האָב איך באַקלערט
מיט האַרץ
זיין שכל
דעם אנטגופטן
און זיך געזאָגט:

דער אַלטער,
קלוגער יאָג
נאָך זיין געיעג נאָך רו
דערגרייכט
צו איר לסוף,
און דו?!

מערניט,
גיב גאָט,
מ׳זאָל ווייטער אויך
נאָך לעבנלאַנג
ניט אויפהערן
זיך קאָכן...

אַבי דער מעכטיקער
כביכול
זאָל אין אונדז
אָן באַנג
אינגאנצן ניט פאַרלירן
דעם בטחון.

אין יידיש

אין יידיש רעדט זיך,
אין יידיש קרעכט זיך,
אין יידיש איבערברעכט זיך
אלץ וואס עכט איז,
אלץ וואס פאלש איז...

אלץ וואס איז שטארק, און מילד, און שוואך,
אלץ וואס איז היימיש,
ניט בהמיש
גרייכנדיק צו עלעגאנץ --
סיי צום טייוול, סיי צום שבח,
אלץ וואס האט א ברעקעלע הארץ
און דאס איז אלץ

דיין גאָב

באריס קארלאוו

September 8, 2012

איך האב דערזען

דיין אָסיען ווערט שוין טיף
נאר גראד דיין שמייכל
העלער טאָג נאָך טאָג
אן אויסגערייפטע יונגשאפט
אָן א ברעקל גיפט
באשיינט דיין זינגעוודיקן וועג
צעווישן פרייד און פלאָג
איך האָב דערזען
דעם לאכעדיקן פאָך

פון דיינע אויסגעטאָקטע, אייביק יונגע הענט

און גלייך אויף אייביק פארגעדענקט

דערקענט

און הויך דערמאָנט

ווי גוואלדיק שיין עס איז דיין גאָב

ווי גליקלעך שווער דיין יאָך