.
באריס קארלאוו
ניט פאַרגעסן ווי עס הייסן אַלע דײַנע גלידער
כ'רוף אַיעטווידן בײַם נאָמען און איך חזר איבער
דיר אַ קוש און דיר אַ גלעט און דיר אַ גרוס אַ הייסן
קעגן שאַרפסטע פרעסט פון ווינטער – היציק העלע שווייסן
און אפילו ווען עס דאַכט דיר: כּוחות מער ניט סטײַען
זאָלסט דערמאָנען זיך, מײַן ליבע, ווי עס בריט דאָס פײַער
יעטוויד גליד און יעטוויד אָדער בײַ דײַן אַלטן חבר
ס'איז די וואָרע וואָר, מײן ליבע, כּלל ניט קיין מעטאַפאָר
מירן, גלייב איך, איבערקומען פּײַן פון אַלע זײַטן
און דײַן גליק מיט טויזנט זונען ט'זיך צום גוטן בײַטן
און דער יום־טוב אין דער וואָכן וועט נאָך טאָן אַ הוליע
ווען צעשמייכלט וועט דײַן חבר זיך צו דיר צוטוליען
ניט פאַרגעסן אויף קיין רגע דײָנס אַיעטוויד תּנועה
יעטוויד קנייטש, זײַן קול און קלאַנג, דײַן טאָל און דײַן שיפּוע
