Saturday, May 05, 2018

לידער, ווערטער. מעשים



-



עס זענען דאָ לידער
וואָס קומען אין דרייען
און גלייך דיך פאַרדרייען
מאז ועד־היום
אין ווירבל פון צייטן
אין אומרו פון בענקשאַפט
זיי זאָגן אַז אַלץ וואָס 'עט זיין
איז געווען שוין

עס זענען דאָ ווערטער
וואָס מאָנען און נאָגן
כאַפּן ביים גאָרגל
און אויפריכטיק זאָגן
אַז אַלץ וואָס געווען שוין
'עט נאָך איינעם פרימאָרגן
באַווייזן זיך ווידער
אין וועלטישן גאָרטן

עס זענען פאַראַנען
אַזעלעכע מעשים
וואָס זין און געדאַנק
זיי כלומרשט צעשמייסן
נאָר ס'געזאַנג ווידער ס'טוט
אויפשטיין תחית־המתים
ס'געזאַנג פון אַמאָליקע
שעפער קונדייסים




Wednesday, May 02, 2018

אויף ירושלמער געסעלעך

-


אויף די ירושלמער געסלעך



היינט פרי בייטאָג
געפונען כ'האָב
אויף פאַרגעלטע געסלעך
דעם נעכטיקן טאָג
וואָס דויערט גאָר
גאָר־גאָר
אומפאַרגעסלעך

אויפן גרינעם פּנים
פונעם אַלטן יידן
לאָזן זיך דערקאָנען
נעכטיקע יאַרידן

און – אַ וואונדער
אַז אויך היינט
– זידן זיי און רוישן

קינד־און־קייט
מיט יידענעס
וואָס טראָגן זיך מיט קוישן

און אַ טוץ בחורימלעך
קאַפּאָטעס, בערד און פאות
מראה־שחורה ליכטיקע
פאַרהיט קוים פון הפקרות

די פאַרגעלטע געסעלעך
איך בלעטער זיי
און בלעטער

און דער טאָג
דער נעכטיקער
אויך היינט
זיך ווייטער קלעטערט

איבער גוואַלד
און איבער צייט
צווישן ווענט
און צווישן לייט

אָט אַזוי געפונען כ'האָב
דעם אַלטן, טערפּקען
וואונדער־גאָב
דעם וואַנדער־גאָב
וואָס בלייבט

Sunday, February 20, 2005





-0:25

Tuesday, May 01, 2018

דריי לידער פון לעבן אָן טויט

.






דריי לידער פון לעבן אָן טויט


א.

ס'איז דאָ אַזאַ מין וואָרט
וואָס מע באַגרייפט עס קוים,
וואָס רירט אַלץ אָפּ פון אָרט
פאַרפלייצט דעם רוים מיט שוים.

אַ וואָרט וואָס ווייניק ווער
באַנעמט איר זין און טייטש.
אַ וואָרט וואָס צערטלט מילד,
אַ וואָרט וואָס שמייסט ווי בייטש.

כ'געפין פאַר זיך קיין אָרט
און פּרואוו דערגיין דעם­ טעם
פון אָט־דעם זיסן וואָרט –
מיט ליידנשאַפט פאַרגראַמט.

אַ וואָרט וואָס ביז צום סוף
טוט וועבן דיין געזאַנג
אפילו ווען דערויף
קלעקט שוין ניט קיין פאַרלאַנג.

דאָס סאַמע ריינסטע וואָרט
וואָס לינדערט גרעסטן וויי –
צוויי טראַפן און ס'ווערט וואָר:
דאָס רעדעלע זיך דרייט.

דאָס וואָרט איז פּראָסט און קלאר:
צעווישן שטיין און ביין
ביים אייביקן קאַיאָר –
ס'איז "ליבע" מלא־חן.



ב.

וואָס ז'געווען איז געווען
וואָס וועט זיין וועט אַוועק
בלייבן וועלן די ווערעם
אין דער זיסקייט פון כריין

און אפילו ווען פּאָרעך
וועט ווערן פון שטיין
ס'עט פאַרבלייבן און בלייבן
אין האַרצן פון וועלט –

די אור־יונגשאַפט די העלע
פון דער חרובער היים
ס'וועט ניט קלעקן קיין שטומקייט
און קיין ביטער געוויין

און פאַרגעסעניש וועט
ניט צעפרעסן ביז ביין
ווייל נאָך אַלע דראַקאָנען
נאָך דער עלנטקייט אַליין

וועט די שטים פון מיליאָנען
סיי צו גרויס, ווי צו קליין
זיך דערברעכן, דערשלאָגן
כלומרשט געהיים

און זיי וועלן אַ שטראַל טאָן
אַ זינג טאָן מיט ברען:
מיר האָרכן, דערהערן –
מיר קערן אהיים!                                                  




ג.

איך מאַך זיך ניט וויסנדיק
ווייל עפּעס־וואָס ווייס איך
די טרערן וואָס גיסן זיך
איז אַ ביטערער עסק

איך מאַך זיך קוים וואַכעדיק
דורך פאַרזשמורעטע אויגן
דאָס לעבן טוט וואָכעדיק
סיי שטראָמען, סיי טויגן

איך מאַך זיך צעשליסנדיק
פאַר ביימער און מאָכן
ווייל אַלץ וואָס פאַרשלאָסן ווערט
ז'ניט ווערט דעם ביטחון

איך מאַך זיך דערהערעוודיק
צו פייגלס געזאַנגען
און ווייס ס'וועט אומקערן זיך
דער זין צו די קלאַנגען

איך מאַך זיך ניט אומעטיק
און ניט איבעריק פריילעך
נאָר כ'פריי זיך: סע שפּרודלט זיך
דער מאז־ואילך

איך מאַך זיך ניט וויסנדיק
ווייל עפּעס־וואָס שפּיר איך
אין שטראָמען וואָס פליסן זיך
דעם אומזין פאַרליר איך
                                                  

Saturday, March 17, 2018

פאַרפרי

פאַרפרי





. קום שפּעט ביינאַכט פון שטוב אַרויס ווען קיינער קערט ניט הערן און קוק זיך צו ווי אײַן, ווי אויס עס זשומען קלאָר די שטערן און ווען דערזען דו וועסט דעם זשום, וועסטו פאַר זיך געפינען דעם שאַ און שטיל פון שטערן־שפּיל, פון אייביקער נגינהל און ווען דער קלאָרער שטערן־טרעל וועט טרייסטן דיך ביז טרערן, וועסט דאַן דיין האַרץ ווי ס'האַרץ פון וועלט דערשפּירן און דערהערן. קום שפּעט ביינאַכט פון זיך אַרויס ווען קיינער קער ניט שטערן און האָרך זיך איין – וועלט־אײן, וועלט־אויס אין זשום פון זײן און ווערן

.

Sunday, February 11, 2018