Loading...

Friday, April 11, 2014

אָ לאַ לי, אָ לאַ לאָ



                                        פאר משה לעמסטער – מיט ליבשאפט 

איך און דער מלאך 
מיר שאַפן אַ ליד
ער רעדט פּאַמעלעך
איך – פאַרשרייב גיך
ער אויף מלאכיש
און איך ריין מעלאָדיש
טו נאָכצוטאַנצן
די קלאַנגען באַלאַנצן
פון זיינע מלאכישע 
הימל־אינסטאַנצן

זאָגט ער מיר אויף יידיש:
מאַך זיך ניט נעַריש,
נעם אָן זיך מיט כוח,
כאַווער טאָוואַריש,
און הער־אויף מיט גראַמען
כסדר זיך וויצלען,
ווילסט עפּעס זאָגן,
טאָ זאָג עס אָן שפּיצלען! 

זאָג גלייך מיר נאָך:
אָ לאַ לאַ, אָ לאַ לאָ –
אומעט און פרייד פון דער וועלט – אַלץ איז בלאָ...

זאָג איך אים נאָך:
אָ לאַ לי, אָ לאַ לאָך...
נאָר כ'קאָן מער ניט ווייטער אים נאָכזאָגן נאָך

די וועלט לעשט זיך איין
און די וועלט לעשט זיך אויס
דער מלאך פאַרשווינדט
און די פּוסטקייט ווערט גרויס

נאָר אָט, נעם איך אָן זיך
מיט כוח און כ׳זינג
אָ לאַ לי, אָ לאַ לאָ – אין דעם בלאָ שטעקט אַלצדינג!


Tuesday, April 08, 2014

צו כאַפּן דער אייביקייטס קליינטשינקסטן שפּור



Henri Martin (1860-1943). Poet.
"This, then, is what they look like -- those mysterious, highly elusive people called poets that I've heard so much about."

יאָ, טאַקע אַזוי זעען אַלע מיר אויס
ניט תמיד ביי דער נאַטור אויף דער שויס

לאוו דווקא אין קאָך און אין ווירבל פון שטאָט
ניט שטענדיק אינגאַנצן מיט אַלעמען גראָד

מיר בלאָנקען דורך ווינטער, דורך זומער, דורך האַרבסט
ביז ווידער, דער פרילינג באַלעבט אונדזער אַנגסט

און פיבער, און אומרו, און דאָרשט אָן אַ שיעור
זיך דורכברעכן וו
ייטער דורך אָפענער טיר

צו דער שויס פון דער שטאָט, צום רוים פון נאַטור
צו כאַפּן דער אייביקייטס קליינטשינקסטן שפּור
 
-

Tuesday, April 01, 2014

!ווידער פרילינג

א בילד פון בן-ציון מיכטאָם




,ווידער זוניקער פאַר־פּסח 
,ווידער קויפן וויין מיט מצות 
ווידער גרייט דעם גאַנצן עסק 
.בענטשן מיט געזאַנג און פּראַצע 


און דאָס גרינס — דאָס יונג צעבליטע 
גרייט ביסט גריסן ווי ס'באַוויליקט 
,מחייה־מתימדיק דער פרילינג 
.דער באַליבער זמן דער דריטער 


די שפּעט־ווינטערדיקע אָכן 
וויקלסט איין מיט נאַפטאַלין און 
ניט אומזיסט האָט דער ביטחון 
.אַלץ גענעסטיקט דיר אין זינען 


ווידער וואונדער, ווייטער וואַנדער 
פול מיט פרייד און קידער־ווידער 
צווישן רוימען, לענדער, ראַנדן 
.און ס'ווערט לאַנג דער טאָג דער ליבער 


רק די צייט — כסדר קירצער 
,און די שעהען לויפן גיכער 
הלמאי אַזוי עס פירט זיך 
.ביסט לחלוטין מער ניט זיכער 


פאָרט דאָס רעדעלע זיך דרייט זיך 
און ס'דערוואַכן אינדערלופטן 
— מלא פרייד און פרישע רייצן 
.פייגל טרעלן, צוויטן דופטן 

Tuesday, March 04, 2014

גוגל






אין דיין היימיש ענגן חוגל,
אינעם קרייזל פון דיין דאָ־זיין
טוסט אַ מאָל זיך אַ צעגוגל
און דערזעסט וואָס דאָ באַווייזט זיך –

וויפל נאַרישקייט און וויסן,
וויפל פּרטים און קוריאָזן
טוט אַלץ שוועבן, שפּרינגען, פליסן –
אין מייטקעס, פּעלצן, לעדערהאָזן!

ווערסט מגולגל דורכן גוגל
אין אַ שפּייכלער פון שיריים,
וואָס דו ביסט מער ניט מסוגל
זיי געהעריק צו פאַרדייען...


Monday, March 03, 2014

מערץ 2014







דער מאַרצאׇווער שניי זיך ראַנגלט אויסצופאַלן,
די מאַרצאׇווע זון – ברייט צעשפּרייט די שטראַלן,

דאׇס מאַרצאׇווע ווינטל שטילט זיך־איין צוביסלעך,
די מאַרצאׇווע וועווערקעס קנאַקן זיך די ניסלעך...

און דו שטייסט און גאַפסט, שטייסט ביים ראַנד פון ווינטער
פרעגסט: וואו גייט דאׇס אַלץ אַזוי פלינק אַהינטער?

פרילינג, זומער, האַרבסט, אויך די בייזע וויוגעס –
שוין 
אַלץ אַראָפּ פון מאַרק – סאַראַ האַרבע סוגיא...

דאַכט זיך וואׇס? – אַ יאׇר. דאַכט זיך, אַ שטיק לעבן?
פון מעריב ביז קאַיאׇר דער אין־סוף טוט זיך וועבן.

דער אין־סוף? טאַקע ער? טאׇ ווער טוט אים פאַרשטעקן
פון לעבן וואׇס איז וואׇר, וואׇס ענדלעך מוז זיך עקן?