Loading...

Saturday, June 20, 2015

וויינטרויבן פאר דער נשמה

אין חלום, וואו איך האב דיך אויסגעפיבערט, 
האב אויסגעהויכט דיר, טיף דיר אין די אויגן,
דעם לירישן פלי פון מיין מארגן. זיין נאמען?
זיין נאמען, כ׳טו גלויבן, איז פשוט: וויינטרויבן 
פאר דער נשמה

און כ׳ווייס, דו וועסט גערן מיטפליען אינאיינעם 
אלץ ווייטער פון שרעק און פון גוואלד און פון רויבן 
צו שאפן דעם עיגול אין דער לופט אויסגעשלומט 
ביים קלייבן דערהויבן צוזאם – די וויינטרויבן 
פאר דער נשמה

קיין גרעסערן אוצר ביים אויסהויך פון רייפקייט 
וועט קיין גרעסטער בר־מזל זיך ניט דערלויבן 
מע דארף ניט קיין אנדערע לוין, קיין הסכמה 
ווי פליען און לויבן מיט דיר די וויינטרויבן 
פאר דער נשמה

Tuesday, June 02, 2015





אַריבערפאָרנדיק די גרענעץ הינטער טשאָפּ
דערשפּירסט בחוש אַ שטיקל עולם הבא
די ריכטיקע מאָדי
אַרנלאַנד גלייך האָט
מיט שמייכל דיר געשענקט איר ברוך־הבא

און הינטער איז פאַרבליבן פאָרט דער סוד
פון אוקרענלאַנד וואָס ווינקט צו דיר קיריליש
בעת ברייטע פלאַך די אונגערישע האָט
פאַרצויגן גלחות ניגון לעבעדיק סטעריליש

קאַרפּאַטן בערג, כ׳לאָז איבער צווישן אייך
און צווישן שטעטעלעך וואָלינער און פּאַדאָליער –
ביי יעטווידן – אַ צאַפּלדיקן שטיקל פון מיין האַרץ
מיט לעצטע שפּורן פון מיין פאָלקס פאַרשטערטער דאָליע

און וואו דו זאָלסט ניט קערן ווייטער זיין
אויף דער, צי יענער וועלט, וואו זאָלסט זיך ניט געפינען
די דאָליע מיט איר פרייד און רייד, מיט איר געזאַנג און פּיין
מיט אַלעפבייז מיט יידישן זאָל טיף אין דיר טאָן רינען.





Wednesday, April 29, 2015

נעם צונויף





אַ מתנה מיין פריינד, דזשעפרי (יוסף) וויידלינגער

נעם צונויף
די רעשטלעך
פון דער צייט

גיב אַ גלעט
אַלץ וואָס איז ווייט
און ערשטלעך

און באַאָטעם
הייס
דעם איבערבייט

צערטלעך ריר עס אָן
מיט די
זכרון־בערשטלעך

Monday, April 27, 2015

ווי צום ערשטן מאָל




צום לעצטן מאָל גלייך ווי צום ערשטן מאָל
,מיט פייגעלעך אין בויך
,מיט יאַשטשערקעס אין שמייכל
דערהערסט אויפסניי דער מאַמעשיס בת־קול

נאָר קאָנסט צו אים, ווי פריער, ניט דערגרייכן

אַ רגע פליט פאַרביי און ווי אַמאָל
טוסטו אַ קלער אַז אפשר דאָרטן, אין די הייכן
דערגרייכן וועט צום לעצטן ווי צום ערשטן מאָל
דער מאַמעס קול דיין ווייטאָגדיקער שמייכל


איידער חי ווערט ל"ו






לאָמיר זינגען אונדזערע לידער
פון סוף צוריק צום אָנהייב
וואָס קאָן זיין שענער ווי צוריקגיין
צום אָנהייב אַז מע טוט בשלום
איבערלעבן אַזש דעם סוף
ן
לאָזט אייך דינען, שוועסטער, ברידער
ס'וואָרקען ווידער די טויבן
זייער געזאַנג – הוילע גרינקייט
איבער בראשית, בערג, און טאָלן
איידער חי ווערט ל"ו