Thursday, August 31, 2017

פייסבוק זכרונות

דער פייסבוק
ברענגט זכרונות
דיגיטאַלישע,
צו־מאָל שאַ שטיל,
צו־מאָל מיט קולות ... 

 מיט געהאַלישע

און דו דערשפּירסט
ווי גיך פאַרבײַשטראָמען
די וואַסערן
הגם קיין מינדסט טראָפּן
וועסט ניט פּסלען
און ניט אסורן

די וועלט די דיגיטאַלע,
זי איז זיכער ניט פאַר יעדערן,
דאָך אָפן ז׳איז פאַר אַלעמען
ווער ס׳וויל אין איר אַ דערקלעטערן

צו זמנים דורך דער צײַטיקייט
פון נאָנטשאַפטן דערווײַטיקטע
פון נאַרישקייטן הײַנטיקע
צו שטותים פיל־באַטײַטיקע

איינשטימיק ניט איינזײַטיקע
 

Wednesday, August 30, 2017

אברהם ליכטענבוים לייענט "וויסקי-שמיסקי" י




א
ב
ר
ה
ם
ל י כ ט ע נ ב ו י ם


Published on Aug 7, 2017
Prof. Abraham Lichtenbaum reads Boris Karlov's poem "Milk and Whiskey". The full text is:

איך געדענק דעם טעם פֿון וויסקי
און דעם טעם פֿון רויע בולבעס
און דעם טעם פֿון פֿולער ציצקע
און דער מאַמעס פֿרישן מילעך —

און כ׳דערמאָן זיך: וויסקי-שמיסקי,
ווען פֿון די קראַמפֿן ווערט דער מוח
שטאַרק פאַרדרייט — קיַיַסט רויע בולבעס
און פֿון וויי פֿאַרגלאָצט די אויגן
שעפּטשעסט אויסעט:
״מאַמע, מאַמע — מילעך וויל איך
מילעך, מילעך.״

ביז ס׳פֿאַרגייט דער וויי־וויי־ווייטיק
ס׳קומט די ציַיַט צו טרינקען וויסקי
און ס׳מער, דאַנקען גאָט, ניט נייטיק
פּליעסקען מילך איבער די פּיסקעס...

,נאָר אויך דאַן, גוט בגילופֿין
גליַיַך ווי וואָלסט געווען אויך ניכטער —
,עפּטשען ליפּן: ״מאַמע, מילעך,
ליבע מאַמע, מילעך וויל איך...״

פאָרט אַ דיכטער!



(אין דער לופֿטן צווישן סטאַמבול און ירושלים, אויגוסט 2015)

.פונם בוך "אָנגעצויגענע סטרונעס". ז.100-99

















כפר אלדד, ערב אָוונט


    דעם מדברס שטילקייט איז פול מיט קראַפט
    דער שטילקייטס מילדקייט – ניט דאָ געדאַכט –
    זי וויגט זיך לאַנגזאַם צום סוף פון טאָג
    אין אומקלאָנג זינגט זי אויס איר קלאָג



    און איך אַנטקעגן איר, פאַרגאַפט,
    באַוואונדער מדברס צויבער־פּראַכט,
    אײַ ווען כ׳וואָלט קענען מיט איר באַנאַנד
    זיך שפּרייטן צו דעם וועלטאַלס ראַנד


    מיט פולן כוח פון שטילן גלי,
    פון דעם אוראַלטן ווינד־און־וויג
    וואָס נעסטיקט זיך אין טיפן שאַ
    אין ליד באַשיידן פרעך אַזאַ


    זי זינגט, און זאָגט, און זעגנט מיך
    מיט איר אומענדלעך לעצטן ליכט.
    .
    .

קורץ



.


כ׳זוך אַלץ דאָס בלעטל,
וואָס האָט באַדאַרפט
דאָ צאַפּלען.
זײַן אָפּהילך כ׳טו געפינען
ביי זיך אין
...
די שוואַרצאַפּלען.

עס מוז נישט זײַן קיין סוף
גענוג – ס׳איז דאָ אַן אָנהייב,
נשמה אינעם לײַב
טוט אייביקייט זיך קונה
זאָל זײַן
...
בלויז אויף אַ ווײַל
אַ ווײַל וואָס דויערט אייביק
כל זמן די רגע בלײַבט
אי קלאָר, אי רײַף, אי גלייביק.

מעשה ווערליבר



כאָטש דער גראַם איז מיר פיל ליבער
מוז מען דאָך אַמאָל
רעדן אויך מעשה ווערליבר
דײַטלעך אויף אַ קול

וועט די וועלט – איר גלי, איר פיבער –
אויסגעפינען פאָרט
אַז מיט קלאָר גערעדטע לידער
אומגראַם אויך זיך פּאָרט


נאָר דערווײַל, דערווײַל, דערווײַלע
פאַלט דיר אויס די קאָרט
זיך צו האלטן אין דער מעלה
פון איבערקלאַנג
צום וואָרט