Loading...

Monday, February 09, 2015

צוויי זינגפייגל






ער איז געווען אַ האַרבער נוס,
אַ האַרבער נוס
נאָר אינעווייניק ווי אַ גרוס 
די אַלע אויסגעפּוצטע פּאַוועס 
האָבן ביי אים געברענט מיט גלוסט 
פּוכקע לבבות 

און דו, דו ביסט סענטימענטאַל
רק דו פאַרטרינקסט געפיל מיט קאַווע 
מיט ים פון קאַוועדיקן שלל 
נאָר אינעווייניק בלייבסט אָן גאַל 
צום אומרו־רוף פון דער קוקאַווע 

אין היץ, אין קעלט 
אויף אָט־דער וועלט
געזונגען האָט איר -- 
סיי ער, סיי דו -- 
קו-קו, קו-קו... 
קו-קאַ-רע-קו!.. 
דאָס רעשט -- 
גלאַט פּרטים.



די ליבע איז גרויס
און די שנאה איז קליינלעך.
די ליגנס פאַרגייען...
די אמתן פּיינלעך –
זיך דרייען און דרייען
אין דעם חלל וואו שאלות
געדענקען דעם פליגל־
געפאָך פון דער ליבע.

און ס'בעט אויס מחילה
ביים מעסער דער רוקן,
איעטווידע טרער
ווערט, במחילה,
פאַרטרוקנט...
בעת פּיצקעלעך ליגן
נאָך ערגעצוואו טליען –
נאָר ליבע, רק ליבע,
באַקומט די עליה.

פאַרגעס זשע די שינאה,
די קליינלעכע שטורעמס;
דעם אויסוואָרף – באַדויער,
פאַרגיב – דעם מטורף.
די יאָרן לעולם
ניט קערץ זיך, אַכיבע
ביסט גרייט זיך צו עקן –
ס'זאָל זיך מערן די ליבע

Thursday, December 18, 2014

לזכר אַלכּסנדר שפּיגלבלאַט






איינער דערזעט דעם סוף
פון דער
איינער – פון יענער
זייט פון שלאָף

דו האָסט דערזען
דעם גרויסן אַדערויף
דעם גרענעצלאָזן שכר

פון ביידע זייטן
פון דעם גזר

דער האָניג ביטערער פון צער

דערגאַנצנדיק דעם גאַנג
גלייך אָן אַ ברעקל באַנג

דיך פאַנגט מיט שטאַרביקייט
פון צייטן
און דאָך צום תוך פילפאַרביקן

דערלאַנגסטו מורמלענדיק:
איך האָף
פון ביידע זייטן שלאָף
צונויפצופּאָרן אַלע ווייטן