Monday, March 13, 2017

Ode to Joy

'



אַ פויגל פליט זיך – ווײַט, ווײַט,
 ניט פאַרלירט קיין ברעקל צײַט

און אַ וואָלקן פאָלגט אים מיט
 און אַ שטראַל, וואָס ווערט ניט מיד

הינטער זיי – דער טײַך אין טאָל
 איבער זיי – דער הימל קלאָר

און אַ גליק אַן אומדערוואַרטס
 שטיל פאַרכאַפּט דעם פויגלס האַרץ

פרעגט דער וואָלקן: ווען ז'דער שיעור
 איך זאָל מיטפליען מיט דיר?

און עס כמורעט זיך דער שטראַל:
 נאָך אַ ביסל און איך פאַל!

ס'גייט דער טאָג אַוועק, אַוועק
 נאָר דאָס פויגל אָן אַן עק

אין דער פינצטער פליט און פליט,
 אויס – דער שטראַל, דער וואָלקן – מיד

פליט דער פויגל שוין אַליין
 אין דעם לאַנד פון מלא־חן

אין דעם לאַנד פון גליק און פרייד
 דאָרט אַ פאַל טאָן טויטערהייט







No comments: