<>

שטיל זאָל גליווערן דאָס שווייגן
שטילער פון דער שטילסטער נאַכט
ווען סע דרעמלען שטיין און צווייגן
אונטער שטערנס שטומער וואַך
שטיל זאָל גליווערן דער דויער
שטילער פון דעם אַלטן מויער
ווען עס דאַכט די שטומקייט הויערט
אין דער טיפעניש פון נאַכט
שטיל און שטילער ווי אין אויער
זאָל צעזינגען זיך די פּראַכט
פול מיט ניגון וואָס צעבויערט
שטיל און שטום דעם אָטעם פלאַך
שטיל זאָל דויערן דיין ניגון
שטילער פון די שטילסטע וויגן
ווען עס פידלט ניט דער דאַך
און עס פּויקט שוין ניט, ניט צימבלט
דער צעשויבערטער, צעשטערטער
דער פאַרשטערטער
ווערטער־סכך

שטיל זאָל גליווערן דיין שווייגן
שטילער פון דער שטילסטער נאַכט

<>

ניט וואָכעדיק איז אונדזער ליבע
אפילו אין די סאַמע וואָכעדיקסטע טעג

ס'אַ – גרויסער, צאַרטער, ווילדער יום־טוב
וואָס גריסט, און וועקט, און גליקלעך מאָנט דיך
אויף יעטוויד שפּאַן אינמיטן וועג

ס'אַ וואונדער־ליכט – וואָס ווערט גאָרניט דערווידער
וואָס ברענגט קיין גרימצאָרן, וואָס טוט ניט באַנג
אינמיטן וואָכעדיקסטן גאַנג –
אַ פולע, פייערדיקע, יום־טובדיקע ליבע

גוט מאָרגן, דוריען!

איך לייג זיך שלאָפן,
די אויגן – אָפן,
ס'האַרץ – צוגעמאַכט:
אַ גוטע נאַכט!..

און ס'דאַכט: די סטעליע –
פון אָרט זיך רירט שוין.
– נאַ סאַמאָם דיעלע?
– יאָ, מערטשעם, מירטשעם...

אַזוי פיל זאַכן
נאָך ניט באַוויזן...
שוין צייט צו קראַכן
ווי קאָמוניזם,

שוין צייט צו פּלאַצן
ווי געטער פאַלשע
אין וועלט'ס פּאַלאַצן...
– גיב גאָט, אָט באַלד שוין;

און אינדערפרי,
אין שויס פון מאָרגן
אַ נייעם ברי
פאַר זיך אויסבאָרגן! –

דאָס האַרץ צעעפנט,
אויגן – פאַרזשמורעט:
– גוט מאָרגן, וועלט, דיר!
– גיי ווייטער, דוריען!

אַ בילד געצייכנט פון יאָסל בערגנער

כן יהי רצון

יעדן טאַג
אַ פּראָסטע תפילה
אָן שום וויירעך,
שטילע, בלויט;
טוט די טיפעניש
אַנטהילן
ברוך הוא
און
ברוך שמו

און איר אָפּהילך –
מילך און האָניג,
פּאָליכראָניש
וועקט און שוינט,
וועקט און שוינט דיך
פּאָליפאָניש:
כן יהי רצון

ס'לעבן דויערט פריש
און בלייביק
ווען ס'פאַרגייט
סיי שטיין, סיי שטאָל –
וואָס מיר שטערבלעך,
ווער מיר לייביק, –
אחרי ככלות הכל

Каждый день –
без воскурений,
с молитвы тихой,
и простой
открываются
глубины –
БОРУХ hУ
и
БОРУХ ШМОЙ

Молоком и медом
отзвук
полихронно
славит в тон,
будь и славься,
полифонно:
КЕЙН ЙЕhИ РОЦОЙН

Жизнь длинней
чем век короткий,
век камней
и век стальной –
что мне смерть
и что мне вечность –
АХАРЕЙ КЕХЛОЙС hАКОЙЛ

Перевод Б. Котлермана

אַ ליד אָן אַ דאַטע

<>

ס'קאָן זיין אַז ס'וועט קלינגען גאַנץ תמעוואַטע,
נאָר ס'טרעפט: די נשמה גייט אויס נאָך אַ ליד, –
אַ ליד אָן שום קונצן, אַ ליד אָן אַ דאַטע,
אַ ליד וואָס לאָזט איבער אַ הערלעכן סליד.

און טאָמער דערפון וועלן אַנדערע לאַכן,
דו, ווער ניט אַנטמוטיקט, מיין ליב טייער קינד,
עס וואַרטן אויף דיר אויף דער ערד'ס ברייטע שליאַכן
און סטעזשקעס פיל שפּורן: אַיעטווידער – זינגט!

דו וועסט זיי געפינען, ווי קאָן דען זיין אַנדערש,
געבענטשט ביסט דעראויף פון דיין שורש און שטאַם,
ביז קריק פונעם סליד צו דעם ליד דו דערוואַנדערסט:
צום קלאָר ווייסן פערז, צי צום נאָכקלאַנג פון גראַם.

אָט דאַן, אויב סע טויג, דו פאַרשרייב עס לעת־עתה
(און מעגלעך אויף אייביק): דאָס ליד אָן אַ דאַטע.