דאָס איז אַ שטיקל פּרואוו אָנצוהאַלטן אַ מין לירישן, דהיינו פּאָעטישן בלאָג, וואו פון צייט צו צייט זאָלן באַווייזן זיך סיי נייע, סיי די שוין ניט אַזוינע נייע לידער און אפשר אויך דאָ און דאָרטן עטלעכע ווייניקער געראָטענע כמו־לידער. כל דחפין וכל דצריך... ווילט איר, גיט אַ קוק, ווילט איר – שענקט אַ בליק. ווילט איר ניט, אויך גוט; ס'איז ווירטועל מיין גליק
Friday, January 22, 2010
וואָס בלייבט
Tuesday, November 24, 2009
טרוקענע גראָז
טרוקענע גראָז, ניט שטרוי,
בפירוש טרוקענע גראָז
וואַקסט אויך פאַרוועלקטערהייט
אָן אַ פאַרוואָס
אָן אַ פאַרדראָס...
די גאָלדענע,
פאַרקאָלטנטע
טרוקענע גראָז.
נאַקעטע צווייגן,
ווי אַנטבלויזטע פייגן,
וואַרטן געדולדיק
בעת דער הימל
פאַרשולדיקט
קוקט אַראָפּ
בפירוש אויף זיי...
אָך און וויי,
הוילע, נאַקעטע צווייגן.
און דו פאַרברעכסט ניט די הענט
בלויז פאַרשעמט
קוקסט און זעסט
ווי ערב פרעסט
בענטשט די טרוקענע גראז
די נאַקעטע צווייגן...
און ווילסט ווייטער ניט שווייגן
ניט אַראָפּלאָזן די הענט.
Wednesday, November 04, 2009
יוסף קערלער לייענט זיין ליד -- א ניגונדל צווישן די ציין
Thursday, October 29, 2009
אַיעדן טאָג –
און טאָמער ניט קיין נייע,
דען
און טאָמער זעסטו נאָר
מיט זיך
נאָר ס'טרעפט זיך אויך צומאָל –
און ס'איז נישטאָ צו אים
אויף קיין האָר נישט!
און ווערסט דאַן
Saturday, September 12, 2009
Trzeba tańczyć, trzeba śpiewać
Trzeba tańczyć, trzeba śpiewać
פוילישע יאַטן און יאַטיכעס
פאַרשטעלטע פאַר יידן,
פאַר רויטבאַקיקע יידישקעס,
טאַנצן און זינגען און שרייען...
אַן עלטערער יאַצעק
אין טלית און תפילין
מיט אַ קינסטלעכער באָרד
וויגט זיך און וואַקלט זיך
מיט ניגונימס שיריים...
אַזויפיל ניט יידישע פּנימער
שלינגען און שלינגען
און שלינגען
דעם געוויין
פון צעכראַסטעטן פידל
און בלאָנדע קראַסאַוויצעס
האָפּסלען,
מיט פיסעלעך דריגען
און דריגען
און דריגען...
וואו ביסטו, פארשטעלטער וואַסיל?!
די וועלט די פאַרשטעלטע
וויל לאָזן דיך גריסן:
מיט דיינעם אַ ניגון,
מיט דיינס אַ טיף יידישן וואָרט,
מיט דיינעם אַ פּיזמון...
צי ביסטו שוין ווידער אַרויף
אין די הויכע היכלות
פון אויבן,
נאָר קאָנסט מער
ניט אומקערן זיך
אין די נידער
וואו ס'אייביקן שטויבן?
און סע טרייסלען זיך
ווילד און צום טאַקט
פאַלשע בערד, פאַלשע פּאות
מיט פאַרשוועכטע
טליתים,
בעת פון אויבן צעשטומט זיך
פון לעבן דער צרור,
פּראַווען אומעטיק לוסטיק
באַל מאַסקאַראַד –
די מתים.

