קויפץ אַ העמדל
אַ גאַנג איז מערער
ווי גלאַט אַ גענגל
און ס'טוט בלויז באַנג
דעם שפּאַן צו שפּאָרן.
דער שליאַך איז דיינער,
דער בלומס אַ שטענגל
איז דיר מקנה,
קיינעהאָרע!
און טאָמער
וויינט דער וועג,
און סקריפּעט
אונטער דיין טראָט
דער זשוויר דער זשוואַווער,
ניט לייג קיין אַכט. –
דו, שפּאַן וואָס גיכער, –
נאָך אונדז זיך יאָגט
דער וועלטס
כך הווה...
געבענטשט
זאָל זיין
דער וועג
וואָס לענגער!
פאַרביי עס שטאַמלען
ביימערס שטאַמען,
בנינים בייגן זיך
געבייגלט
און דו, – טראָץ יענעמס
קרומע גענגלעך –
האַלט שטאָלץ דיין גאַנג
צום האַרץ צום סאַמע.
